نام علمی :

Cercis siliquastrum L

مشخصات :

گیاهی از خانواده نخود است. درختی کوچک با گلهایی ارغوانی که در بهار ظاهر می شوند.

در کتب قدیم ایران مانند الابنیه عن الحقایق الادویه به نام داذی و در منابع دیگر به نام های اکوان ، ارجوان ، ارجوان العرب ، خرزیق و زعید آمده است.

برگ های آن قلوه ای شکل به رنگ سبز روشن است.

 

خواص دارویی و کاربرد :

مصرف آن مرفح است و اخلاط لزج را خارج می کند و برودت معده و کلیه را برطرف می نماید. صدا را صاف میکند و سنگ مثانه را خرد می نماید.

دم کرده گل آن قی آور است و معده را پاک می کند. دم کرده پوست ریشه آن نیز قی آور می باشد. گرد سوخته شده ریشه آن به عنوان مداد ابرو کاربرد دارد مژگان را بلند و خوش حالت می کند.

از گل ارغوان در اروپا نوعی ترشی درست می کنند ، پوست و چوب ارغوان در معالجه آبسه ها و ناراحتی های سر مورد استفاده دارد. پوست درخت ضد عفونی کننده است.

 

میزان مصرف :

برای تهیه جوشانده ملایم پوست و ریشه از ۸ گرم ماده گیاه در یک لیتر آب استفاده می شود.

 

زیستگاه :

ارغوان درختچه ای زیبا است که به صورت پرورشی در پارک ها و باغات و بلوارها از آن استفاده می شود. نمونه های خود رو در بخی مناطق چون بند دره در جنوب بیرجند مشاهده می شوند.

نمونه برداشت شده از جنوب بیرجند بند دره بعد از سد ، ابتدای دره دوم.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *