سنگ سای

سنگ سای

نام علمی:  phagnalon nitidum

مشخصات گیاه شناسی:

گیاهی متعلق به خانواده کاسنی یا گل مینا، بوته ای که ارتفاع آن به ۴۰ سانتی متر می رسد. این جنس در ایران ۴ گونه دارد که غالبا در شکاف صخره ها و مناطق پرشیب و دیواره های عمودی می رویند.

در طول ساقه شاخه زنی فراوان  و برگ دار مشاهده می شود. سطح تحتانی برگ ها کرک دار بوده و سطح فوقانی کرک ها کمتر می باشد. دم گل آذین ایستاده و غالبا بدون برگ است.

خواص دارویی و کاربرد:

اندام های هوایی گیاه در طب گیاهی مصرف می شود. دم نوش حاصل از این گیاه برای دفع سنگ ریزه های ادراری بسیار موثر است. مصرف دم کرده گیاه دفع سنگ ریزه های ادراری را تسریع می کند و برای تسکین درد های ناحیه مقعد موثر است.

میزان مصرف آن ۱۰ تا ۱۵  گرم در روز به صورت دم کرده در نیم لیتر (۲ لیوان) آب جوش می باشد.

زیستگاه:

در مناطق کوهستانی جنوب بیرجند ماننده دره رزگ، درمیان، سربیشه و ارتفاعات قاین و طبس مشاهده می شود.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *