سماق

سماق

 

نام علمی :Rhus coriaria L

مشخصات:

سماق گیاهی متعلق به خانواده پسته است که به انگلیسی currier s sumach گفته می شود. در کتب گیاهی سماقیل، تمتم و سماق الدباغین نامیده شده است.

درختچه ای که ارتفاع آن به دو تا ۳ متر می رسد. برگ آن شانه ای است. سطح فوقانی برگ ها سبز مات و سطح تحتانی آن روشن تر است. گل های آن خوشه ای و حنایی رنگ بوده که به میوه ای قهوه ای رنگ و ترش مزه منتهی می شود.

خواص دارویی و کاربرد:

در میوه سماق و نیز برگ های آن تانن وجود دارد. علاوه بر این اسیدهای آلی مالیک، سیتریک و وینیک در آن باعث ایجاد مزه ترش می شود. ماده ای به نام میریستین نیز در آن گزارش شده است.

پوست روی میوه ترش بوده و نقش اصلی در خواص آن دارد. سماق قابض و مقوی معده است. برای رفع اسهال، خونروی و اخلاط خونی در ریه ها، سرفه و اسهال خونی از آن استفاده می شود.

حالت قی و آشفتگی معده را برطرف می کند. مخلوط نیم کوب شده آن با زیره سیاه برای افرادی که معده  ضعیف دارند و پس از غذا حالت قی و آشفتگی معده دارند بسیار موثر است که در این صورت با آب سرد خورده شود. مخلوط آن با سرکه رقیق برای قطع خونروی از رحم و کاهش ترشح غیرمعمول از ادرار نافع است. مصرف سماق برای قطع ترشحات سفید زنانه نیز تجویز شده است. اگر پودر سماق به دندان ها و لثه ها مالیده شود زخم لثه و دهان را برطرف کرده برای تقویت لثه ها و کاهش درد دندان فاسد مفید می باشد.

ضماد جوشانده آن مخلوط با خرفه بر روی پیشانی و بینی خون ریزی بینی را قطع می کند و خارش پلک  ها را برطرف می نماید. برگ سماق نیز تقریبا خواص ذکر شده را دارا می باشد و دم کرده برگ یا میوه برای جلوگیری از سفید شدن موی سر نافع می باشد.

نحوه استفاده:

میزان مصرف روزانه سماق تا ۲۰ گرم می باشد که به صورت پودر و چاشنی غذا و یا دم کرده در یک لیتر آب مورد استفاده قرار می گیرد.

زیستگاه:

در برخی مناطق اقدام به کاشت و پرورش آن نموده اند، گونه جمع آوری شده از مسیر فوداج به رزگ و دامنه های شمالی کوه باقران به صورت رویش طبیعی می باشد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *